Konwencja CMR

Konwencja CMR reguluje przewozy towarów drogą lądową. Każdy przejazd drogowy rozpoczynający się lub kończący w krajach, które ratyfikowały tę konwencję, podlega postanowieniom CMR.

Zazwyczaj kontrakty potwierdzane są wystawieniem listu przewozowego CMR, na którym musi widnieć nazwa i adres odbiorcy, nadawcy oraz przewoźnika, opis towarów, ciężar oraz liczba paczek itd.

Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z CMR, eksporter odpowiada prawnie za dokładność informacji podawanych na liście przewozowym CMR. W związku z tym eksporter powinien zawsze sporządzać list przewozowy sam, lub przynajmniej nadzorować jego sporządzanie.

Przewoźnik ponosi odpowiedzialność za zagubienie, uszkodzenie lub opóźnienie dostawy towarów od momentu podjęcia przesyłki do czasu jej doręczenia. Generalnie, przewoźnik odpowiada także za działania swojego zleceniodawcy, agentów i podwykonawców. Jednakże, istnieje również szereg spodziewanych ryzyk, takich jak zaniedbanie lub nieprawidłowe instrukcje zgłaszającego reklamację, wady wrodzone towaru itd.

Wysokość odszkodowania obliczana jest w zależności od wartości towaru w czasie i miejscu, w jakim został przyjęty do przewozu. Większość krajów europejskich ogranicza wysokość odszkodowania do określonej kwoty Specjalnych Praw Ciągnienia (SDR) na kilogram ciężaru brutto towaru utraconego lub uszkodzonego.

Konwencję CMR ratyfikowały następujące kraje: Białoruś, Belgia, Bośnia-Hercegowina, Bułgaria, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Zjednoczone Królestwo, Grecja, Holandia, Irlandia, Włochy, Kazachstan, Chorwacja, Łotwa, Litwa, Luksemburg, Maroko, Mołdowa, Norwegia, Polska, Portugalia, Rumunia, Rosja, Szwajcaria, Słowacja, Słowenia, Hiszpania, Szwecja, Tadżykistan, Serbia, Czechy, Tunezja, Turkmenistan, Turcja, Niemcy, Węgry, Uzbekistan oraz Austria.

Należy podkreślić, że Konwencja CMR jest prawem międzynarodowym i w związku z tym jest niezmienna. Oznacza to, że wszelkie uzgodnienia między klientem i przewoźnikiem, inne niż przewidziano w Konwencji CMR, są nieważne.